16آذر؛ آخرين ميخ بر تابوت آشوبهاي مخملي
| 
|
در آستانه 16 آذر در توجيهات سايت ها و رسانه هاي حامي ميرحسين موسوي منافقين و سلطنت طلبان و ... و در پس خنده هاي تلخشان براي دعوت "مردم" و "دانشجويان" براي برگزاري تجمع اعتراض آميز در "روز دانشجو " ديگر آن خوشحالي "کذايي" نيز ديده نمي شود . چرا كه به خوبي مي دانند مي دانند که 16 آذر آخرين ميخ بر تابوتي است که در آن نعش بي جان "آَشوبهاي مخملي" قرار دارد.
شايد آن زماني که حجت الاسلام اکبر هاشمي رفسنجاني چند روز مانده به برگزاري انتخابات نامه سر گشاده اي به مقام معظم رهبري نوشت و در آن به "آتشي" اشاره کرد که "دودش در فضا قابل مشاهده است"، مردم عادي و خوش بينان سياسي نيز به اين نتيجه رسيدند که اگر محمود احمدي نژاد به عنوان پيروز دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري معرفي شود فضاي اجتماعي و البته سياسي کشور روزهاي پر التهابي را در پيش خواهد داشت .
احمدي نژاد راي آورد . حالا نوبت کساني بود که با "ها کن و هو کن" و البته "دنيا رو زير رو رو کن" قصد داشتند وعده خود را عملي کنند و قيامتي به پا کنند که پيش از اين درباره آن سخن گفته بودند .
شنبه پس از انتخابات اولين دودها منبعث از آتش زدن سطل آشغال ها فضاي ميدان "فاطمي" و بعدها خيابان "شهيد مطهري" را سياه مي کرد هر چند همان "فعالان خوش بين سياسي" معتقد بودند اين تجمعات " تنها " بر خاسته از "احساست جريحه دار" شده مردمي است که به نامزدي ديگري راي داده بودند اما همه "چيز" حکايت از "چيز" ديگري مي کرد .
- کاريکاتور انقلاب
شايد بتوان با اين جمله عالي ترين مقام کشور " احمق ها فکر کردند ايران هم گرجستان است ... " فرضيه خوش بينان سياسي را رد کرد .
دوشنبه پس از انتخابات به نقل از سايت هاي حامي نامزد شکست خورده انتخابات "3 ميليون نفر" در حدفاصل ميدان ازادي تا انقلاب جمع شدند تا اعتراض خود را به نتايج انتخابات نشان دهند .
البته پيش از آن خبرگزاري ها خبر داده بودند نماز جمعه 29 خرداد به امامت مقام معظم رهبري اقامه مي شود . در فاصله روزهاي دوشنبه تا جمعه چند تجمع اعتراض آميز ديگر در نقاط مختلف تهران برگزار شد . هر چند اين تجمعات با الگو برداري از "تجمعات رنگي" کشورهاي اروپاي شرقي "تجمعات آرام" نام گرفته بود ولي در انتهاي هر تجمع چند سطل آشغال آن منطقه به همراه چندين اتوميبل بانک مغازه و ... مورد حمله معترضين قرار مي گرفت تا نوعي از افراطي گري در عمل معترضين ديده شود که برخي آن را برگرفته از احساسات دوران جواني تفسير کردند.
اين در حالي بود که بيانيه هاي ميرحسين موسوي 67 ساله از سوي "آگاهان سياسي" و "دوستداران انقلاب" خود نشانه اي از آغاز "افراطي گري" و "بربريت مدرن" در جامعه تلقي مي شد اما زماني همگان به چهره واقعي "کودتاگران " پي بردند که مقام معظم رهبري در خطبه هاي خود در 29 خرداد با نفي و مردود دانستن برگزاري تجمعات غيرقانوني از معترضين خواستند بر اساس "قانون" اعتراضات خود را پيگيري کنند و اين گونه "اعتراضات خياباني " را برخلاف مصالح جمهوري اسلامي دانستند.
در کنار ظرفيت سازي ها ي بي سابقه براي پيگيري اعتراض نامزدهاي شکست خورده و تاکيد بر حرکت در مسير اعتدال و پرهيز از افراطي گري در کنار آگاهي سازي ابعاد منفي تجمعات خياباني و تاثير آن بر جايگاه جمهوري اسلامي قريب به اتفاق معترضان پيگيري شکايات در بستر "قانون" را شکل "معقول" اعتراضات تلقي کردند براي همين بود بود که پس از آن تجمع چند صد هزار نفره "مردم عادي معترض" به تجمع چند صد نفره کساني تبديل شد که خواست اصلي آنان تبديل "جمهوري اسلامي" به "جمهوري ايراني" از طريق حذف ولايت فقيه بود .
پس از آن بود که تجمع آشوبگران (و نه معترضان) در 26 تير 28 مرداد روز قدس و ... ويژگي هايي ديگري پيدا کرد .
به اين معنا که هر چه زمان از تاريخ 29 خرداد دورتر مي شد تجمعات با "شعار هاي ساختارشکنانه بيشتر " و "افرادي کمتر" شکل مي گرفت تا همان رسانه هايي که تجمع معترضان به نتايج انتخابات را در دوشنبه پس از انتخابات "3 ميليون نفر" تخمين مي زدند تجمع روز قدس را "30هزار نفره" بخوانند .
هر چند آن روزها با نگاهي به سايت هاي حامي ميرحسين موسوي و البته منافقين و سلطنت طلبان و ... مي شد "ناراحتي"شان را در لابلاي توجيهاتشان درباره ريزش جمعيت معترض ديد ولي همان زمان در کنار اين ناراحتي نوعي خوشحالي نيز هويدا بود.
- خوشحالي برگرفته از بازگشايي دانشگاه ها
اول مهر و پس از آن 4 مهر (تاريخ دروغين تولد ميرحسين موسوي ) به عنوان "روز رستاخيز دانشجويان" معرفي شد . پس از آن چند روز رستاخيز ديگر نيز در دانشگاه تعيين شد . تراکت هايي که شايد در درون سطل اشغال دانشگاه باقي مانده باشد و عنوان دفتر تحکيم زير آن نقش بسته است مي تواند به حافظه مان کمک کند .
با اين حال خود شاهد " رستاخيز هاي صورت گرفته " بوديم ...
همان سايت هايي که جمعيت آشوبگران را در روز قدس"30 هزار نفره" مي خوانند تجمع سراسري آنان را در 13 آبان ( يک ماه و نيم پس از بازگشايي دانشگاه ها) "3 هزار نفره " عنوان کردند.
اين روزها و در آستانه 16 آذر در توجيهات سايت ها و رسانه هاي حامي ميرحسين موسوي منافقين و سلطنت طلبان و ... و در پس خنده هاي تلخشان براي دعوت "مردم" و "دانشجويان" براي برگزاري تجمع اعتراض آميز در "روز دانشجو " ديگر آن خوشحالي "کذايي" نيز ديده نمي شد .
شايد آنها مي دانند که 16 آذر آخرين ميخ بر تابوتي است که در آن نعش بي جان "آَشوبهاي مخملي" قرار دارد.
-- کميل نقي پور
