ماه خوب خدا
رضا عظيمي
۲۱ مرداد ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۵۳
تقويمها ورق خوردند، ماهها از پي هم آمدند و رفتند، رجب، شعبان و ... حالا دوباره سفره باز شده و فصل مهماني خدا از راه رسيده است، بايد لب از طعام بست، دل خالي كرد از غير و آن گاه وضويي ساخت، دوگانهاي خواند و بعد زانو زد كنار سفرهاي كه غذايش، روح را پروار ميكند و جسم را هم به كار ميآيد. رمضان از راه رسيد تا دوباره فاصله آسمان و زمين كم شود و طلوع خورشيد معناي دوبارهاي بيابد و غروبش سرشار از حسي شود كه عاشقانهترين شعرها هم نميتواند، لحظهاي از لحظاتش را تصوير كند.
حالا قدر لحظهها را بهتر ميدانيم، لحظههايي كه مثل هميشه ميگذرند، نميايستند، كند يا تند فرقي نميكند، مهم يافتن قدر گمشده همين لحظههاست، همين لحظههاي ساده و معمولي كه در اين ماه ميتوانند بعد پيدا كنند و تو را آشتي دهند با همه آن چيزهايي كه گاه فراموش ميشوند.حالا رمضان از راه رسيده است، با شبهاي قدرش، باران رحمتش و با عطر آسماني سحرهايش.
رمضان ماه خوب خداست، ماهي كه يادت ميدهد چگونه جسم را فراموش كني و روحت را پرواز دهي. لب از طعام ببندي و عطشت را با تشنگي رفع كني، «آب كم جو تشنگيآور به دست» در اين ماه معني مييابد، تا سحرها دستهايت راه آسمان را بجويد و لبهايت نجوا كند.
اللهم اني اسئلك من بهائك بابهاه، و كل بهائك بهي، اللهم اني اسئلك ببهائك كلهِ.
شبهايي كه گاه كش ميآيد در نالههايي كه گره ميخورد به الغوث، الغوثهايي كه در اطرافت طنين مياندازد، الغوثهايي كه اشك را به چشمانت ميآورد تا طلب كني رهايي را، رهايي از ستمي كه بر خود روا ميداري و روحي كه اسيرش كردهاي در كالبد جسم.مرغ باغ ملكوتي، اما عالم خاك گاهي اسير ميكند آدم را و رمضان ماه پر كشيدن است، ماه رها شدن است از همين خاكي كه گاه بدجوري دامنگير آدم ميشود و نميگذارد تكلم ملكوت را بشنود كه سرشار از عاشقانههاست.
رمضان حالا از راه رسيده است و موسم عاشقي را همراه سحر دلانگيز اذان در كوچهها و خيابانها تكثير ميكند. حالا ميشود، گوشهاي نشست و چشمها را بست و سفر را آغاز كرد؛ سفري كه از خودشناسي شروع ميشود از گشتن لابهلاي خاطرهها، از پرسه زدن در حوالي احساس و خيره شدن به راز زيباي جوانهاي كه ميخواهد زندگي را آغاز كند.رمضان ماه آغاز كردن است، ماه پيوند زدن خودشناسي است به خودسازي و آماده شدن براي طي كردن روزهايي كه در راهند.
رمضان ماه خوب خداست، ماه آشتي با لحظهها، ثانيهها، دقيقهها، ساعتها و روزها. رمضان ماه درك همه آن چيزهايي است كه در ساير ماهها از دركشان عاجزيم. درك لذت فرستادن يك صلوات يا گفتن يك سبحانالله از ته دل.
رمضان ماه ساختن است و زندگي كردن، رمضان ماه ديدن است. اما با چشم دل، ماه تجربه كردن است و قد كشيدن روح و چه خوشبخت است كسي كه ثانيه ثانيه اين ماه را با حضور پيوند بزند و يادش باشد كه اگر حضور ميخواهد نبايد غفلت كند.
«حضوري گر همي خواهي از او غافل مشو حافظ»
رضا عظيمي
