اصولگرايي در خانه ملت
| 
|
از جمله آسيبهاي مهم وقايع پس از انتخابات 22 خرداد، افت شديد نشاط سياسي، فرهنگي و اقتصادي در جامعه و حاكم شدن رخوت و سستي توام با ياس در بخشهاي مهمي از جامعه است. آسيبي كه بخصوص تداوم آن، خسارت هاي غيرقابل محاسبهاي را به مردم و كشور تحميل ميكند و براي پايان بخشيدن به اين شرايط بايد كوشيد
آنچه در اين روزها در جريان شكلگيري كابينه در دولت و مجلس گذشت، تلاشي ارزشمند و قابل ستايش است كه علاوه بر تحقق بخشيدن به يك قوه مهم كشور و زمينهسازي براي طرح مباحث بسيار جدي و تاثيرگذار، كمكي شايان براي ترميم اين آسيب و احياي نشاطي است كه بتدريج حوزههاي مختلف سياست، فرهنگ و اقتصاد را تحت تاثير قرار خواهد داد.
ترديدي نيست كه هم رئيسجمهور و هم نمايندگان مجلس شوراي اسلامي ، تلاششان در جهت تشكيل دولتي كارآمد و مطابق با معيارهاي يك نظام اسلامي و ارزشي است هرچند تشخيص يا ارزيابي هركدام از كارآمدي يا معيارهاي لازم براي تصدي وزارت ميتواند متفاوت باشد و در مواردي هست.
صرفنظر از سنجيده يا نسنجيده بودن و صحيح يا ناصحيح بودن همه اظهارات موافقان و مخالفان و دفاعيات وزراي پيشنهادي و رئيسجمهور و صرفنظر از اعتقاد به يك اصل كلي كه «همواره ميتوانيم بهتر از آنچه هستيم باشيم» آنچه اين روزها در خانه ملت در جريان است از نعمتهاي الهي و ازجمله افتخارات نظام اسلامي است.
مطالبي كه موافقان مصمم كابينه پيشنهادي و مخالفان جدي، صاحبنام و صريح مجلس طي چند روز گذشته مطرح كردند و نيز توضيحات و پاسخهايي كه وزراي پيشنهادي و رئيسجمهور در دفاع از خود ارائه نمودند بامسما بودن مفهوم «خانه ملت» را يكبار ديگر خاطرنشان كرد.
بعيد است هيچ موافق و مخالف وزراي پيشنهادي در سطح جامعه و در اقشار مختلف وجود داشته باشد كه اهم نظرات خود را از تريبون مجلس و از زبان نمايندگان نشنود و اين همان «مردمسالاري» است كه نبايد اهميت آن مغفول بماند و حلاوت آن در لابهلاي برخي تلخيها گم شده، كام ملت ايران را شيرين نكند.
نكته مهم و ارزشمند ديگري كه در جريان راي اعتماد نمايندگان مجلس به وزراي پيشنهادي رئيسجمهور منتخب مردم بار ديگر رخ نمود اينكه، اصولگرايان يك «قبيله» نيستند كه هركس از قبيله و تبار آنان هرگونه رفتار كند او را ستايش كنند و مورد حمايت قرار دهند يا به تعبير ولي امر مسلمين «اصولگرايي نحله يا جرياني در مقابل ديگر جريانهاي رايج سياسي نيست.»
اصولگرايي شاخصهايي دارد كه «فسادستيزي»، «سلامت اعتقادي و اخلاقي»، «اعتزاز به اسلام و نهراسيدن از بيان صريح جهتگيريهاي اسلامي»، «سادهزيستي و مردمگرايي»، «خردگرايي و حكمت در تصميمگيري و عمل»، «مسووليت پذيري و پاسخگويي»، «سعهصدر و تحمل مخالف»، «شايستهسالاري»، «تلاش بيوقفه براي خدمت»، «قانونگرايي» و «شجاعت و قاطعيت در بيان و اعمال حق» از جمله آنهاست.
شاخصهايي كه همه يا بسياري از آنها را هم در رئيسجمهور و كابينه پيشنهادي ميتوان مشاهده كرد و هم در نمايندگان اصولگراي موافق و مخالف.
و سرانجام اينكه همه اينها اعم از «خانه ملت بودن» و «اصولگرايي» يك اقتضاي مهم ديگر هم دارد و آن «همدلي» دولت و مجلس است.
اصولگرايان دولت و مجلس بايد تلاش كنند در كنار حقگرايي و صراحت، «همدلي» خود رادر شكل گيري كابينه اي كارآمد به نمايش بگذارند تا دشمنان مردم و نظام در بهرهبرداريهاي سوء خود و تبليغ «تقابل» مجلس و دولت، يك بار ديگر ناكام بمانند.
-- مهدي فضائلي
