آتشسوزي محل تحصيل آيت الله جوادي آملي
۹ شهريور ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۴۶
پس از پيگيريهاي خبرگزاري رسا در ساري، مشخص شد كه محل آتش سوزي يكي از قديمي ترين مدارس علميه ايران و محل تحصيل علمايي چون حضرت آيت الله جوادي آملي، حسن زاده آملي، آيتالله پيشنمازي، آيتالله غروي، آيتالله فرسيو و آيتالله مقتدايي بوده است.
مدرسه علميه محل تحصيل آيات جوادي آملي و حسن زاده آملي روز گذشته بر اثر آتش سوزي در آتش سوخت.
به گزارش رسا، روز گذشته خبري با اين عنوان كه "قديميترين مسجد شهرستان آمل در آتش سوخت " در برخي رسانهها منتشر و مورد توجه بسياري از بازديد كنندگان نيز قرار گرفت.
اما پس از پيگيريهاي خبرگزاري رسا در ساري، مشخص شد كه محل آتش سوزي يكي از قديمي ترين مدارس علميه ايران و محل تحصيل علمايي چون حضرت آيت الله جوادي آملي، حسن زاده آملي، آيتالله پيشنمازي، آيتالله غروي، آيتالله فرسيو و آيتالله مقتدايي بوده است.
مدرسه علميه امام حسن عسكري (ع) آمل از نخستين مدارس علميه كشور و استان مازندران به شمار ميرود و براساس اسناد موجود قدمت آن به قرن سوم هجري ميرسد.
شهرستان آمل يكي از قديمي ترين شهرهاي مازندران به شمار ميرود و كهن ترين حوزههاي علميه استان نيز در اين شهر احداث شده است و سابقه اين شهر در پرورش عالمان ديني در كشور آوازهاي بسيار دارد.
حوزه علميه و مسجد امام حسن عسكري دو بناي مهم ديني و تاريخي استان مازندران به شمار ميرود كه در كنار هم بنا شدهاند و اين مسجد در ضلع شمال غربي شهر آمل در منطقه پايين بازار واقع شده كه تاريخ بناي اوليه آن معلوم نيست، اما روايت شده كه آن بنا به قرن هشتم هجري ميرسد.
به اعتقاد عدهاي نيز اين مسجد به دستور ناصر كبير (ناصرالحق) در قرن سوم قمري ساخته شده كه اگر اين نظريه درست باشد گفته ميشود قبل از ساخت مدارس سهگانه نظاميه توسط خواجه نظامالملك اين مدرسه از نخستين مدارس بنا شده در ايران است كه مدارس نظاميه در قرن پنجم هجري و زمان حكومت سلجوقيان توسط اين فرد بنا شد.
اين مدارس سه گانه شامل حياطي است كه سه ضلع غربي و شرقي آن ساختمان دارد و بناي غربي شامل شبستان و بناي شرقي پلكاني است در وسط كه به ايواني منتهي ميشود.
در بالاي ورودي اين مسجد گلدستهاي هشت ضلعي آجري با بامي سفال پوش ساخته شده و بر ديواره گلدسته نقش و نگاري گچكاري به معماري دوره قاجار به ويژه نقش سرو همچنين گل بوتههاي اسليمي و نقشهاي هندسي در هر ضلع آن بنا شد است و اين بنا در سال 79 در فهرست آثار ميراث فرهنگي كشور ثبت شده است.
حجرههاي اين مسجد تاريخي به ويرانه تبديل شده و تنها گلدسته آن عبوري براي مشاهده كردن نقش و نگار معماري معماران آن زمان باقي مانده است.
