يکشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۶ - 22 Oct 2017
۰

ارتباط خارج از عرف با جوانی داشتم که هم‌سن پسرم بود؛ وقتی شوهرم فهمید...

شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۵۰
خودم هم نفهمیدم چگونه در دام شیطان اسیر شدم و با برقراری ارتباط تلفنی خارج از عرف با پسری که هم‌سن فرزندان خودم بود، همه اعتبار و آبرویم را از دست دادم؛ به‌طوری که دیگر هیچ جایگاهی در خانواده نداشتم و بر اثر شدت سرزنش‌ها دچار افسردگی شدید شدم؛ تا این‌که...
ارتباط خارج از عرف با جوانی داشتم که هم‌سن پسرم بود؛ وقتی شوهرم فهمید...
به گزارش خدمت؛ زن 38 ساله، در حالی‌که اظهار می‌کرد با یک اشتباه بزرگ، زندگی‌ام را به نابودی کشاندم، به کارشناس اجتماعی کلانتری پنجتن مشهد گفت: در خانواده‌ای پر جمعیت و در حاشیه شهر مشهد زندگی می‌کردم. پدرم کارگر ساده‌ای بود و ما از نظر اقتصادی جزو قشرهای ضعیف جامعه بودیم. یک خواهر بزرگ‌تر و پنج خواهر کوچک‌تر از خودم داشتم.

هیچ‌گاه رابطه عاطفی خوبی بین من و پدرم برقرار نشد؛ چون پدرم از این‌که پسری نداشت ناراحت بود و همواره مادرم را سرزنش می‌کرد که نتوانسته پسری به دنیا بیاورد. این موضوع آن‌قدر در خانواده ما جدی بود که من همیشه آرزو می‌کردم کاش من پسر می‌شدم تا سرنوشتم این‌گونه نمی‌شد.

خلاصه روزگار ما به همین منوال می‌گذشت تا این‌که روزی مادرم مرا به کنج اتاق برد و گفت: «اکبر» از تو خواستگاری کرده است و باید عروس شوی! آن روزها من 13 سال بیشتر نداشتم و از ازدواج و زندگی مشترک چیزی نمی‌دانستم؛ اما مادرم می‌گفت تو باید ازدواج کنی تا مانع ازدواج پنج خواهرت نشوی.

من هم با گوش دادن به نصیحت‌های مادرم، پای سفره عقد نشستم و با گفتن «بله!» ندانسته همه آینده و خوشبختی‌ام را یک بازی کودکانه تصور کردم. هنوز یک‌ماه از این ماجرا نگذشته بود که فهمیدم همسرم اعتیاد دارد.

آن‌قدر از کلمه اعتیاد وحشت داشتم که در همان روزها تصمیم گرفتم از اکبر جدا شوم؛ اما باز هم مادرم صدایم زد و گفت: اگر تو طلاق بگیری و به خانه بازگردی، دیگر کسی جرأت ازدواج با خواهرانت را نخواهد داشت.

این‌طوری زندگی آن ها را نیز نابود می‌کنی! با این‌حال در کنار همسر بیکار و معتادم ماندم و با آن‌که دو فرزند کوچک داشتم، در کلاس‌های آموزش خیاطی شرکت کردم و خیلی زود کارگاه کوچک خیاطی در منزلمان به راه انداختم تا هزینه‌های زندگی را تامین کنم.

طولی نکشید کار و بارم رونق گرفت و کارگاه را گسترش دادم. سال‌ها یکی پس از دیگری سپری می‌شد و من برای تربیت دختر و پسرم بسیار تلاش می‌کردم؛ زیرا تفریح پسران محل زندگیمان بازی با سیگار و مواد مخدر بود؛ اما من آن‌ها را از همه خطرات حفظ کردم تا این‌که دخترم با پسر یکی از افراد معتمد محل ازدواج کرد.

پسرم نیز وارد یکی از بهترین دانشگاه‌های کشور شد. این در حالی بود که اکبر به مصرف کریستال روی آورده بود و همواره مرا آزار می‌داد. در این شرایط پسر جوانی که یکی از مشتریان کارگاه بود، با شنیدن وضعیت زندگی‌ام برایم دلسوزی می‌کرد و همین گفتگوها به ابراز علاقه منجر شد.

من که در طول 25 سال زندگی مشترک، جمله محبت‌آمیزی از همسرم نشنیده بودم، ارتباط تلفنی‌ام را با آن جوان ادامه دادم تا این‌که همسرم متوجه ماجرا شد و آبرویم را در بین دوستان و آشنایان به بازی گرفت.

همسرم مدام سرزنشم می‌کرد و کتکم می‌زد. نیش و کنایه‌های اقوام و فرزندانم، از من یک بیمار روانی ساخت؛ به‌طوری که در یک بیمارستان اعصاب و روان بستری شدم؛ حالا هم در حالی فرزندانم مرا ترک کرده‌اند و همسرم دادخواست طلاق داده است که حاضرم همه زندگی‌ام را برای به‌دست آوردن آبروی از دست رفته‌ام بدهم؛ اما افسوس...

منبع: رکنا
کد مطلب: 76284
نام شما

آدرس ايميل شما

آیا دوست دختر داشتن در اسلام حرام است؟
اشتباهات رایج ورزشی پسران در باشگاه
عواملی که باعث مرگ سلول‌های عصبی می‌شود